Eerste hulp aan kinderen (EHaK)

In theorie zijn de handelingen van de eerstehulpverlener bij kinderen niet zo heel verschillend met die van volwassenen. Toch zijn er wel een aantal punten die anders zijn. Maar wanneer spreken we nu van volwassenen en wanneer van kinderen?

Normaal gesproken ben je voor de wet vanaf je 18e verjaardag volwassen. Je bent dan verantwoordelijk voor jezelf. Maar in de eerste hulp hebben we geen rekening te houden met die wet voor volwassenheid. Iedereen ontwikkeld zich anders en heeft een andere lichamelijke bouw en leeftijdsgebonden gedrag. Daarom is het aan de eerstehulpverlener (EHBO'er) zelf om te bepalen of hij handelt naar een volwassenen of naar een kind.

Van volwassenen mag je verwachten dat ze gevaren zien en daar ook naar handelen. Kinderen zien gevaren nog niet. Natuurlijk wordt inzicht in gevaar groter naarmate de leeftijd hoger wordt. Toch zijn kinderen sneller afgeleid of zien minder of geen risico. Er mag daarom van volwassenen ook verwacht worden dat ze kinderen wijzen op de gevaren en behoeden voor grote ongelukken. Dit zal niet altijd lukken. In een onbewaakt moment kan het kind al gevallen zijn, de eerste stappen van een stoep de straat op hebben gezet of een kleedje van een tafel trekken. Het is onmogelijk om altijd het gevaar voor te zijn want een kind blijft ontdekken en proberen om zo de wereld te verkennen. Daarom is het ook bij kinderen belangrijk om te weten wat je wel en niet moet doen bij een ongeluk. Ook bij kinderen kan de eerste hulp van levensbelang zijn.

Er zijn verschillende namen voor de fase in het opgroeien van een kind. De pasgeboren baby tot 30 dagen wordt boreling, neonaat of neonatus genoemd. Dit komt uit het Latijns en de vertaling is "nieuwgeboren". De baby van 30 dagen tot 1 jaar heet zuigeling.
Hierna volgt de dreumestijd die ongeveer tot 2 jaar duurt. Daarna de peutertijd van 2 tot 4 jaar (tot basisschoolleeftijd). De kleutertijd duurt van ongeveer 4 tot 6 jaar. Van 6 tot 12 jaar word het kind "schoolkind" genoemd. Hierna volgt de pubertijd.

Bij iedere leeftijd en de daaraan gekoppelde naam hoort een bepaalde ontwikkeling. Omdat ieder kind zich anders ontwikkeld zijn de leeftijden en benamingen hierboven een globale richtlijn. De een is nu eenmaal sneller in ontwikkeling dan de ander. Aan de hand van deze ontwikkeling zal ook, in een situatie waarin je de echte leeftijd van een kind niet weet, geschat worden. De (geschatte) leeftijd van een kind is altijd belangrijk om te melden bij het alarmeren van hulpdiensten of huisarts(enpost).