Bijtwonden

Bijtwonden hebben vaak ernstige gevolgen. Niet alleen zijn het vieze, pijnlijke wonden maar het kan ook een trauma opleveren. Sommige mensen durven nooit meer bij het dier wat hen gebeten heeft in de buurt te komen. De eerste hulp na een bijtwond kan een slachtoffer enorm gerust stellen.

Kinderen zijn eerder slachtoffer van bijtwonden dan volwassenen. Ze kunnen elkaar bijten of zijn onvoorzichtiger met dieren. De ernst van de verwonding is afhankelijk van de plaats en diepte die de wond heeft. Handen, benen en gezicht zijn plaatsen die vaak gewond raken.

Het soort tanden waarmee gebeten wordt speelt ook een rol. Een koe heeft botte tanden om het gras te malen. Deze beet zorgt voor kneuzingen. Een hond heeft scherpe tanden die een open en bloedende wond veroorzaken. Bijtwonden die een wond veroorzaken moeten altijd direct goed uitgespoeld worden omdat bijtwonden altijd een hoog infectierisico hebben. Bijtwonden die kneuzingen of bloedblaren opleveren kunnen zo ook behandelt worden. Ook vogels kunnen bijten. Dit kan dezelfde gevolgen hebben als andere beten.

Herkennen

Puntvormige scheur wondjes in de vorm van het gebit van mens of dier. Ook kneuzingen zijn hier te zien. De beet doet pijn. Er kan onder de huid meer schade zijn aan bijvoorbeeld spieren, pezen of botten.

Handelen

• Trek voor de veiligheid handschoenen aan.
• Spoel de wond uit met water en zeep. Zeep dood diverse bacteriën die bij een beet in de wond kunnen zitten.
• Droog de wond en de omgeving met een schone doek.
• Dek de wond af met een verbandmiddel.
• Ga met de wond naar de huisarts. Ook bij andere tekenen van onderhuidse schade ga je naar de huisarts of huisartsenpost.

Bij wonden waarbij veel bloedverlies is druk je de wond dicht en raadpleeg je een huisarts of huisartsenpost. Bij bijtwonden bestaat ook een risico op tetanus. Vraag een slachtoffer daarom naar zijn laatste inenting. Bij twijfel of langer dan 10 jaar geleden is opnieuw vaccineren noodzakelijk.

Bij een beet kan door het speeksel het rabiës overgebracht worden. Dit veroorzaakt hondsdolheid. Rabiës komt in Nederland bijna niet voor. Toch is het goed om een bijtwond extra in de gaten te houden. Als er besmetting is dan moet er snel behandeld worden anders is dit virus dodelijk. De plaats waar de bijtwond zit is bepalend voor de tijd tussen besmetting en de eerste symptomen. In het gezicht is de incubatietijd het kortst omdat dit dicht bij de hersenen is. In het been kan de incubatietijd enkele maanden zijn.

Symptomen van het virus zijn:
koorts, misselijkheid en hoofdpijn, overgevoeligheid voor licht en geluid, tintelingen in het lichaam, koudegevoel, jeuk, pijn, spierkrampen, verlammingen en coma.