Gradaties brandwonden

Bij brandwonden kennen we drie gradaties. Dit zijn eerste graads, tweede graads en derde graads brandwonden. Deze gradaties zeggen iets over de ernst van de brandwond. Zoals hiervoor beschreven, wordt de ernst van de brandwond bepaald door de temperatuur, de tijd van contact en door welke stof de brandwond ontstaat.

1e graadsbrandwonden zijn veel voorkomende brandwonden. Ze zijn pijnlijk, rood, droog en soms wat opgezet. Ze ontstaan bijvoorbeeld door verbranding door de zon of te warm water. Deze brandwonden zijn vervelend maar herstellen snel (een paar dagen) en zonder litteken.

2e graadsbrandwonden zijn rood van kleur, zijn nat en er kunnen blaren te zien zijn. In deze blaren zit bloedplasma. Dit is een reactie van de huid om de warmte kwijt te kunnen. Tweede graads brandwonden zijn zeer pijnlijk. Na tweede graads brandwonden kunnen littekens over blijven. Ook zijn tweede graads brandwonden vaak omringt door eerste graads.

3e graadsbrandwonden zijn wit of zwart van kleur en droog. De kleur is afhankelijk van de manier van verbranden. Door bijvoorbeeld heet water ontstaat een witte brandwond (koken). Bij verbranding door vuur of een chemische stof ontstaan zwarte brandwonden (verkolen). Derde graads brandwonden zijn in tegenstelling tot eerste en tweede graads niet pijnlijk. Dit komt doordat de zenuwen zover zijn beschadigt dat ze geen prikkels meer doorgeven. De derde graads brandwond kan wel pijnlijk zijn maar dit komt doordat rondom het derde graads gedeelte meestal door tweede en eerste graads verbranding omringt word. Na een derde graads brandwond is de kans op littekens groot.