De keuze om niet gereanimeerd te willen worden is voor iedereen vrij. Ook als eerstehulpverlener mag je deze keuze respecteren. Het lastige is alleen, welke manier van kenbaar maken respecteer je wel en welke manier niet.
Er verschijnen regelmatig artikelen van mensen met alternatieve methode om aan te geven dat ze niet gereanimeerd willen worden. Dit gaat van zelf gefabriceerde penningen tot tatoeages. Deze tatoeages zijn ergens op de borstkas getatoeëerd.
Voorbeelden:
Vrouw van 88 met tatoeage
Britse vrouw met tatoeage
In de laatste druk van Het Oranje Kruis Boekje (26e druk) staat de metalen niet-reanimeren penning van de NVVE. Dit is de enige op dit moment rechtsgeldige manier van een niet-reanimeren wilsbeschikking.
De regels voor het niet starten met een reanimatie volgens de NRR (Nederlandse Reanimatie Raad) zijn nu:
- als het leven van de hulpverlener in gevaar is of komt
- als overduidelijk is dat een dergelijke poging geen zin heeft (bijvoorbeeld lijkstijfheid, onthoofding, ernstige verbranding (verkoling))
- als vóór aanvang duidelijk is dat de patiënt een rechtsgeldige nietreanimatieverklaring heeft.
Toch heeft iemand die, op welke manier dan ook, aangeeft niet te willen worden gereanimeerd dit niet zomaar gedaan.
De keuze om wel of niet te starten met reanimeren is aan de eerstehulpverlener. Wanneer start jij wel en wanneer niet?